خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چمن دلی که به یاد تو آشنا گردیدفلک سری که به پای تو جبهه‌سا گردید
۲
کسی‌که دست به دامان التفات تو زد‌مقیم انجمن سایهٔ هما گردید
۳
حضو‌ر خاک جناب تو دارد اکسیریکه نقش پا ز خیالش جبین‌نما گردید
۴
چو بیدل آنکه غبار ره نیاز تو شدبه چشم هر دو جهان ناز توتیاگردید
صفحهٔ ۱ از ۱