خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل تا نظر گشود به خویش آفتاب دیدآیینهٔ خیال‌که ما را به خواب دید
۲
صد پرده پرده‌دارتر از رمز غیب بودآن بی‌نقابی‌ای که تو را بی‌نقاب دید
۳
فطرت به هرچه وارسد آیینهٔ خود استگوهر ز موج بحر همان یک سراب دید
۴
حرف تعین من وما آنقدرنبودعالم به چشم صفر رقوم حساب دید
صفحهٔ ۱ از ۳