خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توان اگر همه دور آن آسمان گردیدبه‌گرد خواهش یک دل نمی‌توان‌گردید
۲
جه حرصها که نشد جمع تا به خود چیدیمهوس متاعی ما عاقبت دکان‌گردید
۳
غبار وادی وهم اینقدر هجوم نداشتنگه به هرزه‌دریها زد و جهان‌گردید
۴
دلی به دست تو افتاد مفت شوخیهابه روی آینه صد رنگ می‌توان‌گردید
صفحهٔ ۱ از ۳