خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوستان از منش دعا مبریدزنده‌ام نامم از حیا مبرید
۲
خاک من دارد انفعال غبارکاش بادم برد شما مبرید
۳
خون من تیره شد زافسردنشبخون برسرحنا مبرید
۴
می‌گدازم ز خجلت نگهشهرکجا او بود مرا مبرید
صفحهٔ ۱ از ۵