خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبحی به‌گوش عبرتم از دل صدا رسیدکای بیخبربه ما نرسید آنکه وارسید
۲
دریاست قطره‌ای که به دریا رسیده استجز ما کسی دگر نتواند به ما رسید
۳
سعی نفس ز دل سر مویی نرفت پیشجایی که کس نمی‌رسد این نارسا رسید
۴
مزد فسردنی‌که به خاکم قدم زندیاد قدت به سیر بهارم عصا رسید
صفحهٔ ۱ از ۴