خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آخر ز سجده ام عرق جبهه سر کشیدغواصی محیط ادب این گهر کشید
۲
چندانکه شور صبح قیامت شود بلندامروز پنبه بایدم از گوش کر کشید
۳
از بی‌بضاعتی به گدایی مثل شدمچون‌حلقه کاسهٔ تهی‌ا‌م دربه‌در کشید
۴
جام و شراب محفل اسرار خامشی استخود را نهنگ حوصلهٔ شمع درکشید
صفحهٔ ۱ از ۴