خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شورحاجت تاکی ازحرص دو دل باید شنیدیک عرق حرف ازجبین منفعل باید شنید
۲
نیکو بد سربرخط تسلیم فرمان قضاستاین صدا از ریزش خون بحل باید شنید
۳
عالمی را سرکشی بر باد غارت داده استحرف امن ازآتش نامشتعل باید شنید
۴
آن خروش صور کز دورت به گوش افتاده استتا نفس باقیست ما را متصل باید شنید
صفحهٔ ۱ از ۳