خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل شکستی دارد از معموره بر هامون زنیدچینی مو دار ما را بر سر مجنون زنید
۲
از خمار عافیت عمری‌ست زحمت می‌کشیمجام ما بر سنگ اگر نتوان زدن در خون زنید
۳
آه از آن شبنم که خورشیدش نگیرد در کنارتا عرق دارد جبین بر شرم طبع دون زنید
۴
سرو این‌گلزار پر شهرت نوای بی‌بری‌ستبی‌نقط چند انتخاب مصرع موزون زنید
صفحهٔ ۱ از ۴