خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیدلان چند خیال گل و شمشاد کنیدخون شوید آن همه کز خود چمن ایجاد کنید
۲
کو فضایی که توان نیم تپش بال افشاندای اسیران قفس خدمت صیادکنید
۳
ما هم از گلشن دیدار گلی می‌چیدیمهر کجا آینه بینید ز ما یاد کنید
۴
یار را باید از آغوش نفس کرد سراغآنقدر دور متازید که فریاد کنید
صفحهٔ ۱ از ۳