خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غافلان چند قبادوزی ادراک کنیدبه گریبانی اگر دست رسد چاک کنید
۲
صد نفس بالفشان سوخت به زنگدانه خاکیک سحر، سیر پریخانهٔ افلاککنید
۳
چند باید دهن از خبث بانبارد کسیک دو روزی نفس سوخته مسواککنید
۴
صید خلق از نفس سوخته، پر بیخردی استا-نقدر رشته متابید که فتراککنید
صفحهٔ ۱ از ۳