خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شعله نهال از قلمت گلشن کاغذدود از خط مشکین تو در خرمن کاغذ
۲
خط نیست‌که‌گل‌کرد از آن‌کلک‌گهرباربرخاسته از شوق تو مو بر تن کاغذ
۳
با حسرت دل هیچ نپرداخت نگاهتکاش آینه می‌داشت فرستادن کاغذ
۴
لخت جگرم سد ره ناله نگردیدپنهان نشد این شعله به پیراهن کاغذ
صفحهٔ ۱ از ۳