خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ساز بر و دوش تو پیراهن‌کاغذتا چند به هر شعله زنی دامن‌کاغذ
۲
کس نیست که بر خشکی طبعت نستیزدگر آتش وگر آب بود دشمن‌کاغذ
۳
بی‌کسب هنر فیض قبولی نتوان یافتتا حفظ نماید نتوان خواندن کاغذ
۴
هر نامهٔ بی‌مطلب ما جای رقم نیستقاصد نفسی سوخته در بردن کاغذ
صفحهٔ ۱ از ۳