خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چیست هستی به آنهمه آزار؟گل چشمی و ناز صد مژه خار
۲
عیش، مزد خیال نومیدیستحسرتی خون کن و بهار انگار
۳
نیست امروز قابل ترجیححلقهٔ صحبتی به حلقهٔ مار
۴
در ترشرویی انفعالی هستسرکه ناچار عطر آرد بار
صفحهٔ ۱ از ۳