خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای هوس قطع نفس کن، ساعتی دنگم گذاربی خماری نیست مستی، شیشه در سنگم گذار
۲
بوی منت برنمی‌دارد دماغ همتماز غرض بردار دست و بر دل تنگم گذار
۳
بی‌خودان محمل‌کش گرد دو عالم وحشت‌اندگر شکست دامنت بار است، بر رنگم گذار
۴
ای جنون! عمریست می‌خواهم دلی خالی کنمشیشه‌ام را بشکن و گوشی بر آهنگم گذار
صفحهٔ ۱ از ۳