خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر خیالی چیده‌ایم از دیده تا دل انتظارلیلی این انجمن وهم است و محمل انتظار
۲
تا دل از امید غافل بود تشویشی نبودساز استغنای ما را کرد باطل انتظار
۳
هرکه را دیدیم فکری آنسوی تحقیق داشتبیکرانی رفت از این دریای ساحل انتظار
۴
از هوس جز ناامیدی با چه پردازدکسیجست‌وجو آواره است و پای در گل انتظار
صفحهٔ ۱ از ۳