خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم واکن رنگ اسرار دگر دارد بهارآنچه در وهمت نگنجد جلوه‌گر دارد بهار
۲
ساعتی چون بوی گل از قید پیراهن برآاز تو چشم آشنایی اینقدر دارد بهار
۳
کهکشان هم پایمال موج توفان گل استسبزه را از خواب غفلت چند بردارد بهار
۴
از صلای رنگ عیش انجمن غافل مباشپاره‌هایی چند بر خوان جگر دارد بهار
صفحهٔ ۱ از ۳