خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب زندگی سر آمد به نفسشماری آخربه هوا رساند خاکم سحر انتظاری آخر
۲
طرب بهار غفلت عرق خجالت آوردنگذشت بیگلابم گل خندهکاری آخر
۳
الم وداع طفلی به چه درد دل سرایمبه غبار ناله بردم غم نی سواری آخر
۴
تپشی به باد دادم دگر از نمو مپرسیدچو سحر چه گل دماند نفس آبیاری آخر
صفحهٔ ۱ از ۳