خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل عجزی تصور کن بهارکبریا بنگرز ما رنگی تراش و در کف پایش حنا بنگر
۲
ز سیر موج ، وضع قطره ها پنهان نمیگرددبه زلف او نظر افکندهای احوال ما بنگر
۳
نگاه هرزه چون شمع اینقدر بی طاقتت دارداگر آسودگی خواهی دمی در زیر پا بنگر
۴
ندارد پرده ی نیرنگ هستی جز من و ماییبه هر نقشی که چشمت واشود رنگ صدا بنگر
صفحهٔ ۱ از ۴