خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه غنچه عافیت افسون، نه گل بقا تأثیرجهان رنگ، شکست که می‌کند تعمیر
۲
نشد ز عالم و جاهل جز اینقدر معلومکه آن به خواب فتاد آن دگر پی تعبیر
۳
گرفتم اوج پر است اعتبار عنقایتبه نارسایی بال مگس،کلاغ مگیر
۴
نفس مسوز به آرایش بساط جنونبس است آبله فانوس خانهٔ زنجیر
صفحهٔ ۱ از ۳