خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خون شد دل و ز اشک اثر می‌کشد هنوزساز آب‌گشت و نغمهٔ تر می‌کشد هنوز
۲
حیرت به نقش صفحهٔ امکان قلم‌کشیدمژگان خمار زیر و زبر می‌کشد هنوز
۳
خلقی در این جنونکدهٔ وهم، چون هلالاز سرگذشته تیغ و، سپر می‌کشد هنوز
۴
جوش غبار کم نشد از خاک رفتگانمنزل رسیده رنج سفر می‌کشد هنوز
صفحهٔ ۱ از ۳