خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فتیله‌ای به دل بیخبر ز داغ افروزعلاج خانهٔ تاربک کن چراغ افروز
۲
ز باده برق عتاب آب دادنت ستم استکه گفت چهره برافروز و بی‌دماغ افروز؟
۳
پری‌رخان به هزار انجمن قدح زده‌اندتو این چراغ طرب یک دو گل به باغ افروز
۴
دلیل منزل تحقیق ترک واسطه استبه سوز جاده و شمع ره سراغ افروز
صفحهٔ ۱ از ۳