خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست بی‌شور حوادث آمد و رفت نفسکاروان موج دارد از شکست خود جرس
۲
باغ امکان را شکست رنگ می‌باشد کمالای ثمر گر فرصتی داری به کام خویش رس
۳
تا توانی پاس آب روی سایل داشتنخودفروشی های احسان به که ننمایی به کس
۴
ای عدم آوازه قید زندگی هم عالمی‌ستبیضه گر بشکست، چون طاووس رنگین کن قفس
صفحهٔ ۱ از ۳