خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۸۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مپرسید از نگین شاه و اقبال نفس کاهشبه چندین کوچه افکنده‌ست سعی نام در چاهش
۲
خودآرایی به دیهیم زر و یاقوت می‌نازدز ماتم کرده غافل خاک رنگین بر سر جاهش
۳
اگر شخص طلب قدر جنون مفلسی داندگریبان دامن آراید به طوف دست کوتاهش
۴
ره امن از که پرسم در جنون سامان بیابانیکه محشر چشم می‌پوشد به مژگان پر کاهش
صفحهٔ ۱ از ۳