خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۸۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از عدم مشکل نه آسان سیر امکان کرد شمعداغ شد افروخت اشک و آه سامان کرد شمع
۲
بس که از ذوق فنا در بزم جولان کرد شمعترک تمهید تعلق‌های امکان کرد شمع
۳
از هجوم شوق بی‌روی تو در هرجا که بوددود آه اظهار از هر تار مژگان کرد شمع
۴
آب حیوان و دم عیسی نگردد چون خجلسر به تیغش داد و جان تازه سامان کرد شمع
صفحهٔ ۱ از ۲