خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۸۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساز تبختر است اگر مایهٔ شرفاین خواجه بوق میزند اقبال چنگ و دف
۲
سیری کجاست تا نگری اقتدار خلقبالیدگی مخواه ز گاوان کم علف
۳
از رونق کمال تعین حذر کنیددکان مه پُر است ز آرایش کلف
۴
خلقی ز فکر هرزه بیان پیش میبردنازد پدر به شهرت فرزند ناخلف
صفحهٔ ۱ از ۳