خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۸۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسبت لعل که داد این همه سامان صدفشور در بحر فکنده است نمکدان صدف
۲
عرق شرم همان مهر لب اظهار استبخیه دارد ز گهر چاک گریبان صدف
۳
ترک مطلب کن و از کلفت این بحر برآنیست جز بستن لب، چیدن دامان صدف
۴
به قناعتکده‌ام ره نبرد صحبت غیرضبط آغوش خود است الفت احسان صدف
صفحهٔ ۱ از ۳