خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رساندهایم درین عرصهٔ خیال آهنگچو شمع ناوک آهی به شوخی پر رنگ
۲
ز ناامیدی دلها دلت چه غم داردشکست ساغر و میناست طبل عشرت سنگ
۳
شرابخانهٔ هستی که عشق ساقی اوستبجز خیال حدوث و قدم ندارد بنگ
۴
درین چمن همه با جیب خویش ساختهایمکسی ندید که گل دامن که داشت به چنگ
صفحهٔ ۱ از ۳