خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در نظرها معنیام گل میکند غیرت به چنگخامهام دارد مداد از محضر داغ پلنگ
۲
ساز آفاق از نواهای شکست دل پر استدر صدای کوه یک میناست لبریز ترنگ
۳
بینقابی اینقدرها برنمیدارد جمالهر صفایی را که دیدم میکند ایجاد رنگ
۴
هر قدر مینا به سنگ آید درین ناموسگاهخجلت از روی پری شستهست رنگ
صفحهٔ ۱ از ۳