خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بلبل المِ غنچه کشد بیشتر از گلظلم است به عاشق چه مدارا چه تغافل
۲
خودداری شبنم چه کند با تف خورشیدای یاد تو برق و دو جهان رختِ تحمل
۳
کیفیت لعل تو ز بس نشئهگداز استدر چشم حباب آینه دارد قدح مل
۴
زان نیش که از اشک خم زلف تو داردمشکل که تپیدن نگشاید رگ سنبل
صفحهٔ ۱ از ۳