خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشرت سالگره تا کی‌ات ای غفلت فالرشته‌ای هست‌که لب می‌گزد ازگفتن سال
۲
بگذر ای شمع ز تشویش زبان آراییکاروانهاست درین دشت خموشی دنبال
۳
دعوی عشق و هوس عام فتاده‌ست اینجاعالم ازکام و زبان عرصهٔ‌کوس است و دوال
۴
دل سخت آینهٔ آتش کبر و حسد استتب این‌کوه به جز سنگ ندارد تبخال
صفحهٔ ۱ از ۳