خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر تو کنی روی ترش زحمت از این جا ببرمگر تو میی من قدحم ور ترشی من کبرم
۲
عبس وجها سندی کان سناه مددیکل هوی یهویه ذاک جمیل و کرم
۳
زنده نباشد دل من گر به مهش دل ندهمعقل ندارد سر من گر ز نباتش نچرم
۴
مبسمه بلبلنی عابسه زلزلنیما شطه شیبنی غیبته الف هرم
صفحهٔ ۱ از ۳