خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز من عمریست می‌گردد جدا دلندانم با که گردید آشنا دل
۲
ز حرف عشق خارا می‌گدازدمن و رازی‌که نتوان‌گفت با دل
۳
به فکر ناوک ابروکمانیچو پیکانم گره از سینه تا دل
۴
به امید پری مینا پرستیمز شوقت کرد بر ما نازها دل
صفحهٔ ۱ از ۳