خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر چنین جوشاند آثار دویی ننگش ز دلدیدن آیینه خواهدکرد دلتنگش ز دل
۲
آدمی را تا نفس باقیست باید سوختنپاس مطلب آتشی داده‌ست در چنگش ز دل
۳
ناتوانی هر کرا چون نی دلیل جستجو استتا به لب صد نردبان می‌بندد آهنگش ز دل
۴
دقتی دارد خرام کاروان زندگیچون نفس باید شمردن گام و فرسنگش ز دل
صفحهٔ ۱ از ۴