خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسکه دارد سوختن چون مجمرم در دل مقامدور می‌گردد عرق تا می‌تراود در مشام
۲
بسمل سعی فنایم بگذر از تسکین منچون شرار کاغذم خواهد تپیدن کرد رام
۳
بی‌ندامت نیست عشق از آه ارباب هوسشعله رخت ماتمی دارد ز دود چوب خام
۴
جز عمل آیینه‌دار جوهر تحقیق نیستامتحان تا محو باشد تیغ می‌بندد نیام
صفحهٔ ۱ از ۴