خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دست و پا گم کردهٔ شوق تماشای توامافکند یا رب سرِ افتاده در پای توام
۲
این‌که رنگم می‌پرد هر دم به ناز بی‌خودیانجمن‌پرداز خالی کردنِ جای توام
۳
خانمان پرداز الفت را چه هستی، کو عدمهر کجا مژگان گشایم گرد صحرای توام
۴
هیچکس آواره‌گردِ وادی همت مبادمطلب نایاب خویشم بس‌که جویای توام
صفحهٔ ۱ از ۳