خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صورت خود ز تو نشناخته‌اماینقدر آینه پرداخته‌ام
۲
گر فروغی‌ست درین تیره بساطرنگ شمعی‌ست که من باخته‌ام
۳
رم آهو به غبارم نرسددر قفای نگهی تاخته‌ام
۴
دوری یار و صبوری ستم استآبم از شرم که نگداخته‌ام
صفحهٔ ۱ از ۳