خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیرنگ جلوهایکه به دل نقش بستهامطاووس میپرد به هوا رنگ جستهام
۲
با موج گوهرم گرو تاختن بجاستمن هم به سعی آبله دامن شکستهام
۳
افسون الفت دل جمعم مآثر استچون بوی گل به غنچه توان بست دستهام
۴
موجگهر خمار تپیدن نمیکشدبرخاستهست دل ز غبار نشستهام
صفحهٔ ۱ از ۲