خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با هیچکس حدیث نگفتن نگفته‌امدرگوش خویش گفته‌ام و من نگفته‌ام
۲
زان نور بی‌زوال که در پردهٔ دل استبا آفتاب آنهمه روشن نگفته‌ام
۳
این دشت و در به ذوق چه خمیازه می‌کشدرمز جهان جیب به دامن نگفته‌ام
۴
گلها به خنده هرزه گریبان دریده‌اندمن حرفی از لب تو به گلشن نگفته‌ام
صفحهٔ ۱ از ۴