خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در راه عشق توشهٔ امنی نبرده‌اماز دیر تا به کعبه همین سنگ خورده‌ام
۲
هستی جنون معاملهٔ صبح و شبنم استاشکی چکیده تا رگ آهی فشرده‌ام
۳
محمل کش تصور خلد انتظار کیستگامیست آرزو که به راهی سپرده‌ام
۴
پیری هزار رنگ ملالم ز مو دماندتا روشنت شود چقدر سالخورده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۳