خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به صد غبار درین دشت مبتلا شده‌امبه دامن که زنم دست از او جدا شده‌ام
۲
جنون به هر بن مویم خروش دیگر داشتچه سرمه زد به خیالم که بی‌صدا شده‌ام
۳
هنور ناله نی‌ام تا رسم به گوش کسیبه صد تلاش نفس آه نارسا شده‌ام
۴
قفس به درد که از چاک دل گشود آغوشاگر ندید که بی بال و پر رها شده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۳