خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عافیتها در مزاج پرفشان دزدیده‌امچون شرر در جیب پرواز آشیان دزدیده‌ام
۲
بایدم از دیدهٔ تحقیق پنهان زیستنناتوانیها از آن موی میان دزدیده‌ام
۳
با خیال عارضت خوابم چه سان آید به چشمحلقهٔ زلف آنچه دارد من همان دزدیده‌ام
۴
نیست گوشی کز تپشهای دلم آگاه نیستچون جرس از سادگی جنس فغان دزدیده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۴