خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قد رجعنا قد رجعنا جائیا من طورکمانظرونا انظرونا نقتبس من نورکم
۲
کل من یرجو وجودا یغتنم من جودکمکل من ارداه عسر نال من میسورکم
۳
لیس یشقی بالرزایا من یکن محفوظکملا یبالی بالبرایا خاضعی منصورکم
۴
حارت ابصار البرایا فی بدیهیاتکممن یلاقی من یسوق الخیل فی مستورکم
صفحهٔ ۱ از ۲