خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیخودی ننهفت اسرار دل غم پیشهامبوی می آخر صدا شد از شکست شیشهام
۲
دیگ بحر از جوش ننشیند به سرپوش حبابمهر خاموشیست داغ شورش اندیشهام
۳
در بن هر موی من چندین امل پر میزندهمچو تخم عنکبوت از پای تا سر ریشهام
۴
نیست تا آبی زند بر آتش بنیاد منگر نباشد خجلت شغل محبت پیشهام
صفحهٔ ۱ از ۳