خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسکه نیرنگت قدح چیدهست در اندیشهاممیکند طاووس فریاد از شکست شیشهام
۲
تخم عجزم در زمین ناامیدی کشتهاندناله میبالد به رنگ تار ساز از ریشهام
۳
یک نفس در سینهام بیشور سودای تو نیستمیکندتا خارو خس چون شیر تب در بیشهام
۴
کسب دردی تا نگردد دستگاه مدعانیست ممکن رفع بیکاری به چندین پیشهام
صفحهٔ ۱ از ۳