خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش چون نی سطر دردی می‌چکید از خامه‌امناله‌ها خواهد پر افشاند ازگشاد نامه‌ام
۲
شمع را جز سوختن آینه‌دار هوش نیستپنبهٔ گوشست یکسر سوز این هنگامه‌ام
۳
تا به کی باشد هوس محوکشاکشهای نازداغ‌کرد اندیشهٔ رد و قبول عامه‌ام
۴
قدر دانی در بساط امتیاز دهر نیستورنه من در مکتب بی‌دانشی علامه‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲