خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خیالت وحشت‌اندوز دل بی‌کینه‌امعکس را سیلاب داند خانهٔ آیینه‌ام
۲
بس که شد آیینه‌ام صاف از کدورت‌های وهمراز دل تمثال می‌بندد برون سینه‌ام
۳
کاوش از نظمم گهرهای معانی می‌کشدناخن دخل است مفتاح درگنجینه‌ام
۴
طفل اشکم، سر خط آزادی‌ام بیطاقتی استفارغ از خوف و رجای شنبه و آدینه‌ام
صفحهٔ ۱ از ۳