خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اشک شمعی بود یک عمر آبیار دانه‌امسوختن خرمن کنید از حاصل پروانه‌ام
۲
تیره‌بختی فرش من آشفتگی اسباب منحلقهٔ زلف سیاه کیست یارب خانه‌ام
۳
خرمن بیحاصلان را برق حاصل می‌شودسیل هم از بیکسی گنجیست در وبرانه‌ام
۴
ذوق چتر شاهی و بال هما منظورکیست؟کم نگردد سایهٔ مو از سر دیوانه‌ام
صفحهٔ ۱ از ۴