خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی حوصلگی‌کرد درین بزم کبابمچون اشک نگون ساغر یک جرعه شرابم
۲
پامال هوسهای جهانم چه توان‌کردمخمل نی‌ام اما سر هر موست به خوابم
۳
بنیاد من آب و گل تشخیص ندارداز دور نمایند مگر همچو سرابم
۴
آن روزکه چون شعله به خود چشم‌گشودمبرچهره ز خاکستر خود بود گلابم
صفحهٔ ۱ از ۳