خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به سعی ضعف گرفتم ز دام خویش نجستمبس است این که طلسم غرور رنگ شکستم
۲
ز بس که سرخوشم از جام بی‌نیازی شبنمبهار شیشه به رویم شکست و رنگ ببستم
۳
سراغ گوشهٔ امنی نداشت وادی امکانچو گرد صبح به صد جا شکستم و ننشستم
۴
گذشت همت ازین نه هدف به نیم تغافلکمان ناز که زه کرده بود صافی شستم
صفحهٔ ۱ از ۳