خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاکم به سر که بی تو به گلشن نسوختمگل شعله زد ز شش جهت و من نسوختم
۲
اجزای سنگ هم ز شرر بال می‌کشدمن بیخبر ز ننگ فسردن نسوختم
۳
شاید پیام یأس به گوش تو می‌رسدداغم که چون سپند به شیون نسوختم
۴
جمعیتی ذخیرهٔ دل داشتم چو صبحاز یک نفس تلاش، چه خرمن نسوختم
صفحهٔ ۱ از ۳